Κύκλος Ζήρειας και κοιλάδα Φενεού. Μια επαφή με την ορεινή Κορινθία.

Ορεινή Κορινθία. Θα ξεκινούσα να γράφω ότι αποτελεί ένα αρκετά μεγάλο και ανεξερεύνητο κεφάλαιο, αλλά δεν θα πλατειάσω, διότι όλη η Πελοπόννησος ουσιαστικά είναι ένα μεγάλο ανεξερεύνητο κεφάλαιο. Όταν γεννιέσαι στη Θράκη και ξοδεύεις χρόνια από τη ζωή σου στη Θράκη και έπειτα στην κεντρική Μακεδονία και πάντα η Πελοπόννησος πέφτει μακριά για οποιαδήποτε διήμερη solo απαιτητική εξερεύνηση.

Η βόλτα πραγματοποιήθηκε το Μάιο του 2022

Πατριδογνωσία 2022. Πελοπόννησος. Ερύμανθος, Χελμός, Δυτ. Μαίναλο, Πάρνωνας.

Μου επιτρέπετε κάποιες μικρές απουσίες από το πληκτρολόγιο, έτσι; Γυρίσματα της ζωής, ορέξεις και μη για συγγραφή καθυστερούν τη ροή αυτού του blog. Οι βόλτες, όμως, συνεχίζονται, είτε ορειβατικές, είτε οδικές και αξίζουν την παρουσίασή τους. 

Μετά από πολλή λοιπόν, αναμονή, σας παρουσιάζω τα δρώμενα της τριήμερης πατριδογνωσίας που έλαβε χώρα το καλοκαίρι του 2022, την πρώτη Πελοποννησιακή. Η πρώτη που λαμβάνει χώρα με έδρα πλέον την Πάτρα και όπως διαφαίνεται, όχι η τελευταία. Μια καταπληκτική ευκαιρία για να αναλωθώ με το κομμάτι της Πελοποννήσου, το οποίο δεν είχα ποτέ δοκιμάσει όσο εκτενώς και αναλυτικά θα ήθελα, δεδομένου ότι μου έπεφτε πάντα πάρα πολύ μακριά.

15Αύγουστος στην Ανατολική Αργιθέα. Πευκόφυτο και πέριξ Αγράφων

Χρονικά ανάμεσα στις επισκέψεις μου στο Παναιτωλικό και στα πέριξ, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά 2 φίλους που στο διήμερο του 15Αύγουστου με φιλοξενήσαν στην περιοχή τους και εγώ τους "αποζημίωσα" με μια βόλτα (οδική αυτή τη φορά) στα πέριξ της ανατολικής Αργιθέας. Η διαμονή ήταν στο Πευκόφυτο Καρδίτσας, στο μπάσιμο προς την ανατολική Αργιθέα πολύ κοντά στη λίμνη Πλαστήρα. Επισκεφτήκαμε το προφυλάκειο στην Καζάρμα και έπειτα επιχειρήσαμε ανάβαση πάνω από την "Πατλιά", αφού πρώτα φάγαμε τα "δέοντα" σε μια δυνατή ταβέρνα της περιοχής. Το διήμερο έκλεισε με τη διάσχιση Αγράφων από τον κύριο χωμάτινο άξονα. Πετρίλια, 3 σύνορα, Τροβάτο και κατέβασμα δίπλα στον Αγραφιώτη ποταμό.

Πατριδογνωσία 2021. Ορεινή Αργιθέα, Ντελιδήμι Αγράφων, Τζουμέρκα και Καταφίδι

Πολυαναμενόμενη λόγω του εκτεταμένου lock down του χειμώνα του 2020 - 2021, ακόμα μια φορά με συνοδηγό το Δημήτρη και αυτή τη φορά με έδρα τα Ιωάννινα και όχι τη Θεσσαλονίκη, επιχειρήσαμε μια πιο φυσιολατρική πατριδογνωσία. Λίγο οι οικονομικές "σφίξες" μετά τη μετακόμιση, λίγο η έλλειψη βουνών και αγνώστων μερών τις μέρες του εγκλεισμού και τα πολλά χιλιόμετρα δώσανε τη θέση τους σε 2 ορειβασίες. Ντελιδήμι Αγράφων και Καταφίδι Τζουμέρκων.

Πιέρια όρη. Δις

Πιέρια όρη. Ένας μεγάλος ορεινός όγκος του οποίου οι "χάρες" κρύβονται κάτω από τη σκιά του Όλυμπου στην κοντινή εγγύτητα. Πέρσυ είχα καλύψει σε μια βόλτα την πλευρά του καταφυγίου Μερκούρη Κυρατσού με ανάβαση από το Λιβάνι - Παλαιογράτσανο και το (χωριό) Καταφύγιο (εξίσου πρόσβαση υπάρχει και από Ελατοχώρι ή δάσος Ριζωμάτων). Φέτος μπήκαμε από τα χωριά της Πιερίας. Από Βρύα και Ρητίνη.

Επτάβρυσο Σμόλικα. Φθινόπωρο 2020.

Ακόμα μια φορά στη δίνη των εξελίξεων της πανδημίας του πλανήτη, αναγκάζομαι να περιοριστώ στο αστικό περιβάλλον της Θεσσαλονίκης, χάνοντας δυστυχώς αμέτρητες ευκαιρίες να τιμήσω τη φύση της Ελλάδας στα καλύτερά της. Φθινόπωρο είναι η εποχή που μου αρέσει επί τω πλείστω. Τηρουμένων των αναλογιών, πρέπει να θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που κατάφερα έστω και ξώφαλτσα να γευτώ τη φθινοπωρινή πλάση σε δύο επικά σημεία της Πίνδου. Στην περιοχή Επτάβρυσο του Σμόλικα και στο μεγαλείο της Βάλια Κάλντα. Επειδή θα ήταν κρίμα να παρουσιαστούν και τα δύο μαζί, εδώ είναι τα φθινοπωρινά πέριξ Πάδων και Αρμάτων.

Πατριδογνωσία 2020. Χελιδόνα, πάσο Σαράνταινας και πάσο Βαρδουσίων.

Συνεπής στο ραντεβού ακόμη μια φορά και αισίως καταστάσεων επιτρεπουσών, κατάφερα, πάλι με τη βοήθεια συνοδηγού να φέρω εις πέρας το καθιερωμένο ταξιδιωτικό αλωνιστικό διήμερο (φέτος μία διανυκτέρευση). Στο πρόγραμμα Ευρυτανικά βουνά ως επί τω πλείστω με κάτι από συνοριακό Αιτωλακαρνανίας Φωκίδας και Φθιώτιδας και πιο συγκεκριμένα Σαράνταινα και Βαρδούσια. Ρούμελη με άλλα λόγια. Ο καιρός όχι απόλυτο σύμμαχος μεν, αλλά αισίως να μας επιτρέπει τις διαδρομές που θέλαμε να πραγματοποιήσουμε, πάντα βάζοντας τη δική του απόχρωση στο όλο εγχείρημα.

Καλοκαίρι 2020, άδεια. Πάδες, Ζαγόρι, Σμόλικας και λίγο Ιόνιο.

Καλοκαιρινής απόδρασης και άδειας το ανάγνωσμα. Σωτήριον έτος 2020. Μια ακόμη καλοκαιρινή άδεια έφτασε στο τέλος της. 2 βδομάδες επιλεγμένες στο διάστημα τέλους Ιουνίου - Ιουλίου, με τις μέρες να κρατάνε 15 ώρες. Γνωστοί προορισμοί, μοιρασμένο (όσο θα θέλαμε να αναλογεί) το βουνό - θάλασσα. 

Βουνίσια "έδρα" στις Πάδες, άλλη μια φορά, αλλά όπως έχετε καταλάβει, οι βόλτες πέριξ είναι που κάνουν τη διαφορά. Θαλασσινές επισκέψεις στο Ιόνιο, αυθημερόν. Παίζαμε με την ιδέα του να περάσουμε 2 3 βράδυα στη Ναύπακτο, αλλά το πλάνο ακυρώθηκε. Στο τέλος της άδειας το τελευταίο διήμερο ήταν το "πατριδογνωσίας 2020" το οποίο, όπως του πρέπει, παρουσιάζεται σε ξεχωριστό άρθρο.

Σμόλικας, Επτάβρυσο και Αρρένες. Τέλη άνοιξης 2020.

Έχοντας "τελειώσει" με το κακό του lock down της πανδημίας, ξεχυθήκαμε προς τα βουνά. Ένα τετραήμερο πολύ γεμάτο. Με άριστο καιρό, με πολλή όρεξη. Βόλτα προς το χωριό, απευθείας από Θεσσαλονίκη προς Πάδες, βόλτες στα βοσκοτόπια Πάδων και Αρμάτων, ανάβαση Σμόλικα, και επίσκεψη στη λίμνη Μουτσάλια δίπλα από την κορυφογραμμή των Αρρένων.

Lost in Yesterday. Τόπειρος Ξάνθης και πέριξ

Μονόλογοι. Συνεχή λογχίσματα στο μυαλό μου. Πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Τέλη Φεβρουαρίου 2020...

Το σημερινό ήταν "day off" της άδειας, πρώτη μέρα της εβδομάδας, με άδεια και από τη φαμίλια για κοπροσκύλιασμα. Όχι δε θα με κέρδιζαν κάποια τελευταία χιόνια, όχι κάποια νέα χωματοδρομοπατήματα. Το κάλεσμα ενός φίλου που είχα λίγο πολύ να δω από το 2006 με έφερε στην "πατρίδα" / "μαμά" Ξάνθη. Και κάθε ταξίδι προς και από γεννά πάντα το ντέρμπι ταξιδιού vs αναμνήσεων. Και μια ζωή η σκέψη κλώθει και το γυρίζει σε μονόλογους. Με ένα φωτοtwist με κάτι από blast from the past.

Μακεδονίτικο Τριεθνές / Πιέρια. Φθινόπωρο 2019

Φωτογραφίες και βίντεο λοιπόν από τη βόλτα της Κυριακής. Πλην εκείνης της ανάβασης στο Χαλίκι, αισίως περιείχε τη δεύτερη πιο απαιτητική και τεχνική ανάβαση κατσικόδρομου. Με συνοδοιπόρο το Γιώργο που τελειοποίησε την τεχνική "πώς διπλώνει ο χάρτης" και γλιστράει πάνω στο ταμπλώ και συνεισέφερε τα μέγιστα στο ξεμπούκωμα του Totoro στην επιστροφή τολμήσαμε την παραπάνω βόλτα.

Μακεδονίτικο Τριεθνές / Πιέρια Όρη

Χιόνια '18 - '19. Χολομώντας, Θεσσαλονίκη, Μέτσοβο

Παρακάτω συνεπτυγμένα παρουσιάζονται οι κρύες βόλτες του Totoro το χειμώνα του '18 - '19. Εφοδιασμένος με φρέσκια τετράδα χιονολάστιχων (Goodyear Ultragrip 9) και κινούμενος σε γνωστούς χωματόδρομους με σύνεση και σε διάφορες διαδρομές, κατάφερα να αποθανατίσω απίστευτα τοπία και σκηνικά.

Παγγαίο, Χολομώντας. Φθινοπωρινά 2018.

Λιγοστές, πλην άδειας, οι φθινοπωρινές αποδράσεις του 2018. Επίσκεψη στο φθινοπωρινό Παγγαίο. Εκδρομή προς τα ψηλά του Παγγαίου, και λίγο από Καβάλα Χάρτης διαδρομής. Με λίγο από όλα όσον αφορά τα καιρικά φαινόμενα, αισίως αφήσαμε βροχές κάτω κ πάνω είδαμε λίγο φως.

Φθινόπωρο 2018. Πάδες, Μπάρος, Λάιστα, Αλογότοπος

Εκεί κοντά στα πέριξ των γνωστών μερών που επισκεπτόμασταν ήταν στο πρόγραμμα του φθινοπώρου. Κάποια ξεχωριστά μονοήμερα αξιοσημείωτα.

Καλοκαίρι 2018. Σμόλικας, Βάλια κάλντα, Δρακόλιμνη.

Πρώτη ολιγοήμερη απόδραση του 2018, με θερινό και ορεινό ύφος, Αγ. Πνεύματος 2018. Προετοιμασία για την άδεια καλοκαιριού που πολυαναμενόταν. Ανεβαίνοντας από Γρεβενά προς Σμίξη, με τελικό προορισμό τις Πάδες.

Πάσο Γκολέμι, Τριγγία, Χαλίκι. Απρίλης 2018

Πάσο Γκολέμι και Τριγγία.

Η πρώτη μεγάλη του “περιπέτεια». Μικρή. Μονοήμερη. Στο ρεπώ μιας ημέρας, με αφορμή τις υπογραφές που έπρεπε να πέσουν για τη δανειοδότηση του αμαξιού (αυτό ήταν 10 λεπτά υπόθεση, παρακάτω θα σας περιγράψω τις υπόλοιπες 13 ώρες), έκανα μια βόλτα στα πέριξ των βουνών στα βόρεια των Τρικάλων, με προτίμηση στα 2 κύρια σημεία:

Το πάσο Γκολέμι, ένα πάσο χωματόδρομου που το σκεφτόμουν με τον τιράντα, αλλά δεν έγινε ποτέ (και λογικά δε θα γινόταν κρίνοντας από τη διαδρομή) και το κομμάτι, πιο βόρεια πέριξ Ασπροπόταμου (Αχελώου) Στεφανιού Ανθούσσας κοντά στα όρια των νομών Τρικάλων Ιωαννίνων.

Enter Totoro. Απρίλιος 2018. Με ένα νέο αμάξι...

Και το όνομα αυτού: Totoro (Τοτόρο)

- Animeoλόγιο

Ενεπνευσμένο από τον ήρωα του Hayao Miyazaki, ένα χοντρομπαλάδικο, ατσούμπαλο, ζώο – πνεύμα του δάσους, που του αρέσουν οι αγροί, η εξοχή, η βροχή τα δέντρα και η λασπούρα, γκρίζου – άσπρου χρώματος, είναι το όνομα του νέου αποκτήματος που ήρθε να αντικαταστήσει τον τιράντα.

Καλοκαίρι 2019. Βερλίγκα, Σμόλικας, Πάδες, Μπάλτα Ντι Στρίγκα.

Καλοκαιρινά πατήματα.
Χαλίκι - Λάκμος / Βερλίγκα - Πάδες - Δρακόλιμνη Σμόλικα και πέριξ

Πολυθεματική η παρουσίαση με κάποιους προορισμούς το καλοκαίρι του 2019. 1 βδομάδα σε γνωστά μέρη. Στα ταξιδιωτικά ήταν η απαιτητική βόλτα από το Χαλίκι Τρικάλων ως τη δρακόλιμνη «Βερλίγκα» που ουσιαστικά πηγάζει ο ποταμός Αχελώος. Για την πρώτη μου επαφή με το μέρος αυτό μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Φθινόπωρο 2019. Ευρυτανία. Μικρό Χωριό, Βελούχι, Χελιδόνα

Φθινοπωρινή άδεια 2019

Μέρος 1ο. Αθήνα και Ευρυτανία.

Δεδομένης της αποχής μας από μεγάλα ταξίδια το καλοκαίρι, δεδομένων κάποιων εκτάκτων και της αναμενόμενης αλλαγής εργασιακού σημείου, κρατήθηκαν 2 εβδομάδες οικογενειακής άδειας για το φθινόπωρο. Το πρόγραμμα ήταν να δούμε το νονό μας στην Αθήνα, ως πρώτη φιλοξενούμενη στάση 2 ημερών. 

Έπειτα μετά από πολύ ψάξιμο του τι θα μας ικανοποιούσε στο προφίλ χωριάτικου στυλ ξενώνα με όλα τα κομφόρ που εμείς θέλουμε off season και μεσοβδόμαδα (Τετάρτη - Σάββατο) καταλήξαμε στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας, το οποίο γνώριζα (αλοίμονο) από τα ταξίδια μας ως πιτσιρίκι στο πίσω κάθισμα του Rover, αλλά και μετά το αναλυτικό πλην σύντομο πέρασμα από την Ιουνιάτικη πατριδογνωσία.

Ανάβαση (οδική) στις πηγές Αχελώου. Βερλίγκα!

Στο καπάκι της επίσκεψης στα Βαρδούσια όπως παρουσιάζεται στην Πατριδογνωσία του 2018, μία μέρα μόλις μετά, το απόγευμα και ξεκινήσαμε το εγχείρημα με το φίλο Χαράλαμπο για την επίσκεψη στις πηγές Αχελώου και στην ευρύτερη περιοχή του Ασπροποτάμου.