Μονόλογοι. Συνεχή λογχίσματα στο μυαλό μου. Πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Τέλη Φεβρουαρίου 2020...
Το σημερινό ήταν "day off" της άδειας, πρώτη μέρα της εβδομάδας, με άδεια και από τη φαμίλια για κοπροσκύλιασμα. Όχι δε θα με κέρδιζαν κάποια τελευταία χιόνια, όχι κάποια νέα χωματοδρομοπατήματα. Το κάλεσμα ενός φίλου που είχα λίγο πολύ να δω από το 2006 με έφερε στην "πατρίδα" / "μαμά" Ξάνθη. Και κάθε ταξίδι προς και από γεννά πάντα το ντέρμπι ταξιδιού vs αναμνήσεων. Και μια ζωή η σκέψη κλώθει και το γυρίζει σε μονόλογους. Με ένα φωτοtwist με κάτι από blast from the past.
