Καλοκαίρι 2020, άδεια. Πάδες, Ζαγόρι, Σμόλικας και λίγο Ιόνιο.

Καλοκαιρινής απόδρασης και άδειας το ανάγνωσμα. Σωτήριον έτος 2020. Μια ακόμη καλοκαιρινή άδεια έφτασε στο τέλος της. 2 βδομάδες επιλεγμένες στο διάστημα τέλους Ιουνίου - Ιουλίου, με τις μέρες να κρατάνε 15 ώρες. Γνωστοί προορισμοί, μοιρασμένο (όσο θα θέλαμε να αναλογεί) το βουνό - θάλασσα. 

Βουνίσια "έδρα" στις Πάδες, άλλη μια φορά, αλλά όπως έχετε καταλάβει, οι βόλτες πέριξ είναι που κάνουν τη διαφορά. Θαλασσινές επισκέψεις στο Ιόνιο, αυθημερόν. Παίζαμε με την ιδέα του να περάσουμε 2 3 βράδυα στη Ναύπακτο, αλλά το πλάνο ακυρώθηκε. Στο τέλος της άδειας το τελευταίο διήμερο ήταν το "πατριδογνωσίας 2020" το οποίο, όπως του πρέπει, παρουσιάζεται σε ξεχωριστό άρθρο.

Ορεινή Ναυπακτία Throwback. Φθινόπωρο 2010

Ναυπακτόραμα - Ευρυτανία Φθινόπωρο 2010

Σε αυτό το σημείο η περιγραφή της 2ης μας μεγάλης εκδρομή με τη γυναίκα. Ήταν καιρός που περνούσαμε (και μαζί αλλά και μόνος) από νέα σημεία στο χάρτη. Ανακαλύπτοντας και εξερευνώντας. Περισσότερα για την ιστορία και τι "έπαιζε" εκείνη την εποχή μπορείτε να διαβάσετε στο αναλυτικό αφιέρωμα.

Φθινόπωρο 2018. Πάδες, Μπάρος, Λάιστα, Αλογότοπος

Εκεί κοντά στα πέριξ των γνωστών μερών που επισκεπτόμασταν ήταν στο πρόγραμμα του φθινοπώρου. Κάποια ξεχωριστά μονοήμερα αξιοσημείωτα.

Καλοκαίρι 2018. Σμόλικας, Βάλια κάλντα, Δρακόλιμνη.

Πρώτη ολιγοήμερη απόδραση του 2018, με θερινό και ορεινό ύφος, Αγ. Πνεύματος 2018. Προετοιμασία για την άδεια καλοκαιριού που πολυαναμενόταν. Ανεβαίνοντας από Γρεβενά προς Σμίξη, με τελικό προορισμό τις Πάδες.

Καλοκαίρι 2019. Βερλίγκα, Σμόλικας, Πάδες, Μπάλτα Ντι Στρίγκα.

Καλοκαιρινά πατήματα.
Χαλίκι - Λάκμος / Βερλίγκα - Πάδες - Δρακόλιμνη Σμόλικα και πέριξ

Πολυθεματική η παρουσίαση με κάποιους προορισμούς το καλοκαίρι του 2019. 1 βδομάδα σε γνωστά μέρη. Στα ταξιδιωτικά ήταν η απαιτητική βόλτα από το Χαλίκι Τρικάλων ως τη δρακόλιμνη «Βερλίγκα» που ουσιαστικά πηγάζει ο ποταμός Αχελώος. Για την πρώτη μου επαφή με το μέρος αυτό μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Φθινόπωρο 2019. Ευρυτανία. Μικρό Χωριό, Βελούχι, Χελιδόνα

Φθινοπωρινή άδεια 2019

Μέρος 1ο. Αθήνα και Ευρυτανία.

Δεδομένης της αποχής μας από μεγάλα ταξίδια το καλοκαίρι, δεδομένων κάποιων εκτάκτων και της αναμενόμενης αλλαγής εργασιακού σημείου, κρατήθηκαν 2 εβδομάδες οικογενειακής άδειας για το φθινόπωρο. Το πρόγραμμα ήταν να δούμε το νονό μας στην Αθήνα, ως πρώτη φιλοξενούμενη στάση 2 ημερών. 

Έπειτα μετά από πολύ ψάξιμο του τι θα μας ικανοποιούσε στο προφίλ χωριάτικου στυλ ξενώνα με όλα τα κομφόρ που εμείς θέλουμε off season και μεσοβδόμαδα (Τετάρτη - Σάββατο) καταλήξαμε στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας, το οποίο γνώριζα (αλοίμονο) από τα ταξίδια μας ως πιτσιρίκι στο πίσω κάθισμα του Rover, αλλά και μετά το αναλυτικό πλην σύντομο πέρασμα από την Ιουνιάτικη πατριδογνωσία.

Πατριδογνωσία 2018. Βαρδούσια και Ευρυτανία

Μια συνήθεια που έγινε παράδοση. Το καλοκαιρινό solo ταξίδι μου στα διάσπαρτα μέρη της Ελλάδας. Συνεπής στο καθιερωμένο ραντεβού ακόμα μία χρονιά και φέτος και μάλιστα αποφασίζοντας δοκιμαστικά να έχω και συνοδηγό κατάφερα και ολοκλήρωσα την την κλασική καθιερωμένη βόλτα την οποία αποκαλώ πατριδογνωσία. Βάλτε ένα τσιπουράκι, κρασάκι, χυμό, smoothie, ό,τι πρεσβεύει το γούστο σας και απολαύστε.  

Πατριδογνωσία 2018

Τα χρονικά του Τιράντα. Μέρος 1ο. 2008 - 2009

Μου πήρε κανά 2 βδομάδες συνολικών βραδιών να μαζέψω το υλικό, να καθορίσω τι αξίζει αναφοράς και να συντάξω το κείμενο.
[Legend of a mind mode: on]

Και είμαστε εδώ, ενάμιση χρόνο συν,  πιο μετά, να μιλήσουμε για παλιές λαμαρίνες... Να θυμηθούμε τι μας έφερε εδώ. Ένα κείμενο αφιερωμένο σε σας, από εμένα. Σε κάποιους εδώ κοντά, σε κάποιους σε κάποιους άλλους πιο μακρυά και σε κάποιους άλλους που δεν βρίσκονται καν μαζί μας. Μια μαζεμένη ενθύμηση, πάντα με τον τρόπο που μπορώ να σας την αποδώσω.

Μια αναφορά στο τι είδα και τι κράτησα μέσα από τα πολλά ταξίδια μου. Τριμερής και δικατάληκτη, όπως «με βολεύει» να σας την αποδώσω. Το είχα τάξει ότι θα το πραγματοποιήσω, δε το βιάστηκα. Θέλησα να το «βγάλω» έξω τη στιγμή που ταίριαζε.

Τα χρονικά του Τιράντα. Μέρος 2ο. 2010 - 2011

Και κάπως έτσι, πακτωμένος σπίτι ελέω μιας πανδημίας που μας αλλάζει τη ζωή, δράττομαι της ευκαιρίας να συνεχίσω την απαρίθμηση των ταξιδιωτικών δρώμενων του παρελθόντος… που μου άλλαξε τη ζωή ή καλύτερα, μου διαμόρφωσε τη ζωή. Με την έννοια του ότι αυτά που είδα, ο τρόπος που θέλησα να τον περάσω σε σας γράφοντας αυτά τα κείμενα (που λίγο πολύ είναι και μια καλή ευκαιρία χρονικά να τα έχω και για το δικό μου αρχείο, πέραν των φωτογραφιών) είναι κάτι που μου αρέσει να το κάνω. Ταυτόχρονα, όλο αυτό, εξαφάνισε τον παλιό καλό καθιστικό και "όχι και πολλά να πει" χαρακτήρα του γράφοντος.  

Στο δεύτερο μέρος της παρουσίασης, είναι το «ψωμί». Τα περισσότερα χιλιόμετρα, τα πιο ακραία, τα πιο παράτολμα, τα πιο υπερβολικά, ίσως και τα πιο έντονα, με την έννοια ότι αυτά μου έμειναν αποτυπωμένα χαρακτηριστικά στη μνήμη. Πολλά πρώτα περάσματα από σημεία (γενικά είμαι από αυτούς που η πρώτη εικόνα ενός τόπου αποτυπώνεται πάρα πολύ έντονα) και σε μεγάλη αντίθεση με το πρώτο μέρος του 2006 - 2010, τις περισσότερες φορές και με συνοδηγό. Είτε αυτός ήταν το έτερον ήμισυ, είτε καλή παρέα. Και επειδή υπάρχουν πολλά που αξίζει να εξιστορήσω, το 2ο μέρος παρουσιάζεται σε 2 "επεισόδια" (εδώ που το σκέφτομαι ίσως και 3).

Αγαπητοί αναγνώστες, σε κάθε μέρος του κόσμου, ταξιδέψτε υπεύθυνα.

Τα χρονικά του Τιράντα. Μέρος 2ο. 2012 - 2014

Σωτήριον έτος 2020. Πάσχα, πέρασε και αυτό καθώς περνώ τις τελευταίες διορθώσεις του κειμένου. Το θαύμα της Ανάστασης το βιώσαμε με πολύ διαφορετικό τρόπο αυτή τη φορά. Και εδώ, παίρνοντας φόρα, συνεχίζουμε την ιστορία των ταξιδιών μου την περίοδο που είχα το fiesta st, τον τιράντα.

Η συνέχεια αυτού του μέρους όπως θα δείτε δεν έχει τόσες πολλές "πρώτες" διαδρομές και περάσματα, ίσως όχι τόσο επικά όσο η αμέσως προηγούμενη φάση, αλλά έχει περισσότερες γνωριμίες, περισσότερη φύση και, άποψή μου, πολύ πιο δημιουργικά φωτογραφικά κλικ.