Που με βια μετράει τη γη.

Σωτήριον έτος 2012. Αφορμής δοθείσης της παρακολούθησης ενός σεμιναρίου και αποφασίζοντας να έρθω επαφή με κάποια άτομα από τις ιντερνετικές επαφές αυτοκινητιστικού ενδιαφέροντος έλαβε χώρα η διαδρομή αυτή. Ανέβασμα ορεινής Ναυπακτίας, έπειτα της Ευρυτανίας με κατάληξη στα ορεινά του νομού Καρδίτσας.

Μακάρι κάθε fail στην ζωή μου να έχει κάτι το τόσο epic μέσα του

Δεν είναι όλες μου οι βόλτες αλώβητες. Πολλές ήταν οι φορές που είπα θα κάνω το τάδε πέρασμα και "κάτι δε μου άρεσε", οπότε άλλαζα δρομολόγιο. Το θέμα ήταν ότι πάντα έβρισκα κάτι άλλο εναλλακτικά να κάνω και στο τέλος της ημέρας υπήρχε τουλάχιστον κάτι άξιο αναφοράς. Μία όμως ήταν η φορά που για τόσο λίγο δεν τα κατάφερα και γύρισα πίσω. Και μην έχοντας εναλλακτική έκανα μεγάλο κύκλο.

Στο φωτογραφικό μου αρχείο όλες αυτές οι απόπειρες που δεν ευόδωσαν περιέχουν τη λέξη  "άκυρο", μια απόφαση που πήρα... για να μπορώ να τις εντοπίζω εύκολα. Από τη συγκεκριμένη άκυρη συγκυρία, πολλές φωτογραφίες κοσμούν τον υπολογιστή μου ακόμα και τώρα και έδωσαν όμορφα κάδρα με τον τιράντα να μη μπορεί να "δαμάσει" για να μη πω νικήσει την Πίνδο.