Και κάπως έτσι, πακτωμένος σπίτι ελέω μιας πανδημίας που μας αλλάζει τη ζωή, δράττομαι της ευκαιρίας να συνεχίσω την απαρίθμηση των ταξιδιωτικών δρώμενων του παρελθόντος… που μου άλλαξε τη ζωή ή καλύτερα, μου διαμόρφωσε τη ζωή. Με την έννοια του ότι αυτά που είδα, ο τρόπος που θέλησα να τον περάσω σε σας γράφοντας αυτά τα κείμενα (που λίγο πολύ είναι και μια καλή ευκαιρία χρονικά να τα έχω και για το δικό μου αρχείο, πέραν των φωτογραφιών) είναι κάτι που μου αρέσει να το κάνω. Ταυτόχρονα, όλο αυτό, εξαφάνισε τον παλιό καλό καθιστικό και "όχι και πολλά να πει" χαρακτήρα του γράφοντος.
Στο δεύτερο μέρος της παρουσίασης, είναι το «ψωμί». Τα περισσότερα χιλιόμετρα, τα πιο ακραία, τα πιο παράτολμα, τα πιο υπερβολικά, ίσως και τα πιο έντονα, με την έννοια ότι αυτά μου έμειναν αποτυπωμένα χαρακτηριστικά στη μνήμη. Πολλά πρώτα περάσματα από σημεία (γενικά είμαι από αυτούς που η πρώτη εικόνα ενός τόπου αποτυπώνεται πάρα πολύ έντονα) και σε μεγάλη αντίθεση με το πρώτο μέρος του 2006 - 2010, τις περισσότερες φορές και με συνοδηγό. Είτε αυτός ήταν το έτερον ήμισυ, είτε καλή παρέα. Και επειδή υπάρχουν πολλά που αξίζει να εξιστορήσω, το 2ο μέρος παρουσιάζεται σε 2 "επεισόδια" (εδώ που το σκέφτομαι ίσως και 3).
Αγαπητοί αναγνώστες, σε κάθε μέρος του κόσμου, ταξιδέψτε υπεύθυνα.
